Jakem już wspomniał nawiedził mnie smakosz wspaniały, znawca kuchni wszelakiej, któremu na bylejakość w garnkach życia żal - Brzuchomoowca! Niestety tylko przejazdem, więc na nocleg i degustację wielką nalewek namówić go nie zdołałem. Twarożków kozich, bo takie na podorędziu były poprobował, pochwalił nawet, moich dwuletnich kulek serowych w oliwie trzymanych zdegustował, dodatków zażądał by solą nie razić i takoż z uznaniem głową kiwnął. Piwnicę, która pod domem całem leży na dojrzewalnię serów zaakceptował. Ponieważ ja przed jego przyjazdem weselem w rodzinie miał, obowiązek przygotowania obiadu spadł na Rezydenta. Tenże delikatiusie pierożki chciał podać. Do późnej nocy lepił, zmęczony łeb spuścił, gotowe do lodowni odłożył, te zaś złośliwe w masę się zlały, pierwotnego kształtu nie trzymając. Blamaż zupełny! Przed seppuku, które jako człek humoru gotów był popełnić uratowała go wołowinka w ciemnym sosie z kluseczkami. Ulga wielka.

Ja zaś gościa chcąc do przyjazdu następnego zachęcić do gotowienia nalewki na baldachach hyczki przystąpiłem. Najsamprzód kwiatu suchego trzebno zerwać ,z drobnych żuczków oczyścić i do słoja, mój dwa litry mieszczący, złożyć tak by luźno cały wypełnił. Wonczas słoik średni przedniego lipowego miodu wlać należy i wstrząsając powód dać by kwiat oblepił. Gdy to gotowe spirytusu nalać litra pół i znowu słojem zakręcać. To czynić przez dni siedem. Gdy płyn jedność stanowi zalać do pełna spirytusem i raz dziennie kręcić. Po pół roku zlać do ciemnych butelek,odstawić a kwiat dobrą,żytnią gorzałką zalać, znowa pół roku czekać, raz na tydzień wstrząsając i zlać w ciemne szkło a pozostałość uzupełnić źródlaną wodą miodu łyżek kilka dodając. Po miesiącu składniki wszystkie sklarować i skupażować. Smak będzie przedni niczem nie do zastąpienia. Moją dwuletnią właśnie czyszczę czekając na przyjazd Brzuchomoowcy, który na drogę dostał flaszę rocznej śliwkówki na ciemnej mirabelce, w Wielkopolsce glubką zwanej.